Kad čarobnjak Mikelanđelo otkrije Rodenu tajne vajarstva – nova postavka u Luvru

U Luvru je na izložbi „Tela koja žive“ izloženo više od 200 vajarskih radova Mikelanđela i Rodena – od mermera, bronze, gipsa, terakote i izlivenih, kako iz kolekcije tog muzeja, tako i mnogih svetskih.

Dvojica umetnika su učinila da ljudsko telo bude centralni predmet umetničkih radova, videli su ga kao oživljavanje intenzivnog unutrašnjeg života.

Pripremio Slobodan Radovanović

I pored četiri veka koja ih razdvajaju prisutan je dijalog dvojice majstora zapadnog vajarstva.

Njihovi radovi koje simbolišu snaga tela i dubina duše su sada prvi put predstavljeni jedni pored drugih.

„Roden je otkrio Mikelanđela najpre na Školi lepih umetnosti preko modela od gipsa, a zatim je 1876. godine putovao u Firencu gde je doživeo neku vrstu otkrovenja. Rekao je sebi da je Mikelanđelo kao veliki čarobnjak njemu otkrio neke svoje tajne iz vajarstva“, kaže kustos Mark Borman.

Postavka je podeljena u pet delova: Dvojica legendarnih umetnika, Priroda i antička umetnost, Ponovno otkrivanje modela, Nin finito, Tela i duše i Energija i život.

Fokus je na pitanjima forme i koncepta koji su izazivali istu ambiciju kod Mikelanđela i Rodena – jasno predstaviti unutrašnju energiju ljudskog tela.

Na taj način je telo predstavljeno kao membrana koja otkrila dušu, živa stvar koja izdržava test vremena i pokreta. Istražuje se i korišćenje pokreta u skulpturi kroz istoriju.

„Pet delova izložbe pokazuju ne samo Mikelanđelov uticaj na Rodena već i to kako su dvojica umetnika imali zajedničke koncepte, ideje i pristupe skulpturi, što se ovde može paralelno posmatrati, to je ono što nas je zanimalo“, dodao je Borman.

Mogu se videti i Rodenov Adam, Doba bronze, Mislilac, Meditacija, pored Mikelanđelovih radova Rob koji umire i Hrist na krstu.

„Za obojicu umetnika u fokusu je bilo predstavljanje tela koja žive – muškog i ženskog, često su prikazana naga ili odevena. Telo ih zanima, ne samo kao jedna školjka od mesa već zbog toga što u njemu postoji unutrašnji život koji se odražava“, ispričala je kustoskinja Kloi Ario.

Postavka skrece pažnju na veze, pozajmljivanja i ponovna tumacenja koji se mogu naći u delima dvojice umetnika i analizira mitova koji okružuju Mikalanđela i Rodena, nudi novi pogled na skulpturu ne kao pravljenje jedne forme već laboratoriju za otkrivanje novih umetničkih prostora.

Izložba u Luvru se može videti do kraja jula.